REKLAMA

29 kwietnia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Tańca. Autorką polskiego orędzia w 2024 roku jest Ewa Wycichowska

Międzynarodowy Dzień Tańca to święto ustanowione w 1982 roku przez Komitet Tańca Międzynarodowego Instytutu Teatralnego. Dzień obchodów 29 kwietnia wybrano na pamiątkę urodzin francuskiego tancerza i choreografa Jeana-Georges'a Noverre'a. Z tej okazji każdego roku inny artysta związany z tańcem przygotowuje orędzie przeznaczone dla miłośników tej sztuki.

Światowe orędzie z okazji Międzynarodowego Dnia Tańca 2024 opublikował (w tłumaczeniu Józefa Jaskulskiego) na swojej stronie Narodowy Instytut Muzyki i Tańca we współpracy z Polskim Ośrodkiem Międzynarodowego Instytutu Teatralnego (ITI). Jego autorką jest Marianela Núñez, tancerka z Agentyny. Pamięć nie wystarczy, żeby tworzyć historię – mówi artystka. Historia każdego teatru, tak jak i dzieje każdego człowieka, jest jednocześnie zbiorem innych, podobnych opowieści; świadectwem tego, jak sztuka, w tym sztuka tańca, migrowała i wzrastała na różnych szerokościach geograficznych.

Marianela Núñez © archiwum prywatne
Marianela Núñez © archiwum prywatne

W tym dniu, podobnie jak podczas Międzynarodowego Dnia Teatru oraz Światowego Dnia Muzyki przygotowywane są orędzia także przez polskich artystów. Fundacja na rzecz Sztuki Tańca od 2017 roku zwraca się co roku do wybitnych polskich artystów sztuki tańca o podzielenie się swoimi refleksjami z okazji Ich święta. W tym roku o wypowiedź poproszono prof. dr hab. Ewę Wycichowską, tancerkę, choreografkę, pedagoga, profesor sztuk muzycznych. W latach 1988 – 2016 była Dyrektorem Naczelnym i Artystycznym Polskiego Teatru Tańca – Baletu Poznańskiego. Obecnie jest wykładowcą na kierunku Taniec w kulturze fizycznej AWF w Poznaniu i Dyrektorem Artystycznym Dancing FairPlayce Poznań.

Ewa Wycichowska ©Paweł Wyszomirski
Ewa Wycichowska ©Paweł Wyszomirski

Ludzkie ciało jest najbardziej wyjątkowym tworzywem dostępnym człowiekowi – pisze Ewa Wycichowska. Jest najczulszym instrumentem, a jego twórczy geniusz nie zależy od wykształcenia czy wieku. Naznaczone „liniami papilarnymi” pojedynczej osoby, a jednocześnie wypowiadające się w uniwersalnym języku całego gatunku – niesie najpełniejszą opowieść o człowieku i łączy nas w swojej różnorodności, będąc fuzją przejawów fizycznych i duchowych, jako forma sztuki jest twórczością człowieka najbardziej elementarną i pierwotną.

W autonomicznej sztuce tańca i chyba w sztuce w ogóle, rolą artysty jest nie tyle tworzyć, co raczej odsłaniać, odczytywać i interpretować rzeczywistość. To wymaga skupienia i pokory.

Pełna treść orędzia Ewy Wycichowskiej dostępna jest tutaj.

reklamaspot_img
reklamaspot_img
reklamaspot_img
reklamaspot_img

Również popularne