Warszawska Opera Kameralna rozpoczęła sezon 2026/2027, w którym świętuje 65-lecie działalności. Jubileusz nie ma jednak sprowadzać się do wspominania historii instytucji. Dyrektorka WOK Alicja Węgorzewska-Whiskerd zapowiada, że jego znakiem rozpoznawczym mają być przede wszystkim nowe, nieoczywiste produkcje, artyści i zamówienia kompozytorskie. Jednym z najważniejszych wydarzeń organizacyjnych jest również objęcie kierownictwa muzycznego orkiestry Musicae Antiquae Collegium Varsoviense przez Alessandra De Marchiego.
Program sezonu obejmuje premiery operowe, koncerty, projekty specjalne i współpracę międzynarodową. W kalendarzu znalazły się zarówno przedstawienia repertuarowe, jak „Judyta triumfująca”, „Giulio Cesare”, „Orfeusz i Eurydyka” czy „Cyrulik sewilski”, jak i nowe przedsięwzięcia przygotowane specjalnie na jubileusz.

Purcell na początek jubileuszu
Pierwszą premierą sezonu jest „Masque of Might” – „Maska mocy”, autorski spektakl sir Davida Pountneya zbudowany z muzyki Henry’ego Purcella. Przedstawienia zaplanowano na 25–27 września o godz. 19.00 w Teatrze Warszawskiej Opery Kameralnej.
Pountney od kilku lat nosił się z pomysłem stworzenia współczesnej maski opartej na muzyce Purcella. Dawna forma, łącząca śpiew, taniec, teatr i widowisko, stała się dla niego punktem wyjścia do opowieści o władzy, propagandzie, przemocy i kryzysie klimatycznym. Nad światem przedstawienia dominuje Diktat – tyran otoczony pochlebcami i odrzucający ostrzeżenia dotyczące niszczenia Ziemi. Jego system stopniowo zaczyna się jednak rozpadać, a siły natury przestają być jedynie tłem wydarzeń i stają się uczestnikami konfliktu.

Sam Pountney mówił podczas prezentacji sezonu, że wysłuchiwał setek fragmentów muzyki Purcella, zanim wyłoniła się z nich dramaturgiczna opowieść. Inspiracją stał się między innymi apokaliptyczny język tekstów oraz możliwość zestawienia XVII-wiecznej muzyki ze współczesnym obrazem zagrożonego świata.
Za kierownictwo muzyczne odpowiada Paul Goodwin, scenografię przygotował Leslie Travers, projekcje wideo – David Haneke, kostiumy – Marie-Jeanne Lecca, choreografię – Denni Sayers, a światło Paweł Murlik. W obsadzie znaleźli się Andri Björn Róbertsson, Dorota Szczepańska, Ray Chenez, Rafał Tomkiewicz, Brett Polegato, Krzysztof Lachman i Mariusz Godlewski. W spektaklu uczestniczą także Zespół Wokalny WOK oraz orkiestra MACV.

Pountney po raz drugi: opera kryminalna o Stradellim
To nie koniec obecności brytyjskiego reżysera w jubileuszowym sezonie. Już 3 grudnia 2026 roku odbędzie się premiera „La Serenata de’ delitti” – „Serenady zbrodni. Opery kryminalnej”, również przygotowanej przez Pountneya, tym razem z muzyki Alessandra Stradellego. Kolejne przedstawienia zaplanowano do 8 grudnia.
Jeśli „Masque of Might” jest satyrą polityczną, „La Serenata de’ delitti” wyrasta z niemal filmowej biografii samego Stradellego – kompozytora, którego życie wypełniały romanse, oszustwa, przebrania, ucieczki i coraz bardziej niebezpieczne intrygi.
Pountney przyznawał, że wcześniej nie znał muzyki Stradellego. Usłyszany przypadkiem w radiu utwór skłonił go do poznania zarówno twórczości, jak i niezwykłego życiorysu kompozytora. „Zdałem sobie sprawę, że pisał niesamowitą muzykę. Jego życie było też pełne przygód, było skandalizujące” – mówił reżyser podczas prezentacji sezonu.

Libretto napisali David Pountney i Delia Casadei, kierownictwo muzyczne objął Andrea De Carlo, który przygotował również nowe recytatywy utrzymane w stylistyce Stradellego. Scenografię stworzył Robert Innes Hopkins, a kostiumy Marie-Jeanne Lecca.
W roli Stradellego wystąpią Nicholas Tamagna i Rafał Tomkiewicz. W obsadzie znaleźli się także m.in. Artur Janda, Aleksander Kunach, Zbigniew Malak, Mariusz Godlewski, Tomasz Rak, Artur Plinta, Paweł Szlachta, Anna Mikołajczyk-Niewiedział, Katarzyna Drelich i Teresa Marut. Spektakl prowadzi widza przez Rzym, Wenecję, Neapol i Genuę. Komedia obyczajowa i kolejne mistyfikacje stopniowo ustępują miejsca coraz ciemniejszym tonom, aż biografia kompozytora zmierza ku kryminalnemu finałowi.
Bruno de Sá na Zamku Królewskim
Jednym z najbardziej interesujących koncertowych punktów jesieni będzie „SOPRANISTI”, zaplanowany na 22 listopada 2026 roku o godz. 18.00 na Zamku Królewskim w Warszawie. Solistą będzie Brazylijczyk Bruno de Sá, jeden z najbardziej rozpoznawalnych współczesnych sopranów męskich.
Program prowadzi przez wirtuozowski repertuar XVIII wieku – od Alessandra Scarlattiego, Leonarda Vinciego i Pergolesiego po Hassego, Vivaldiego, Porporę i Händla. Arie zostaną zestawione z sinfoniami, uwerturami i utworami instrumentalnymi. Bruno de Sá wystąpi z orkiestrą Musicae Antiquae Collegium Varsoviense, którą od klawesynu poprowadzi Pedro Beriso.

Wśród utworów znalazły się m.in. aria „Tu mi tradisti, ingrato” z „Gismonda” Leonarda Vinciego, „Siam navi all’onde algenti” z „L’Olimpiade” Vivaldiego, muzyka Hassego i Porpory oraz uwertura do „Alciny” Händla.
„Cicho sza…” – musical o problemach, o których mówi się za cicho
Jubileuszowy program wykracza również poza repertuar operowy. 18 marca 2027 roku w Basenie Artystycznym premierę będzie miał musical „Cicho sza…” z muzyką Włodka Pawlika, librettem i w reżyserii Doroty Kędzierzawskiej. Kolejne przedstawienia zaplanowano na 19, 20 i 21 marca.
Projekt dotyczy kryzysów psychicznych dzieci i młodzieży. Jego geneza jest szczególna – pierwotnie tekst miała przygotować Katarzyna Stoparczyk. Jak opowiadała Alicja Węgorzewska-Whiskerd, pomysł powstał kilka lat temu jako odpowiedź na niepokojące dane dotyczące kondycji psychicznej młodych ludzi. Po śmierci dziennikarki zdecydowano, że przedsięwzięcie musi zostać doprowadzone do końca.

Włodek Pawlik podkreślał z kolei, że temat wymaga szczególnej odpowiedzialności i że problemy młodych ludzi często pozostają poza głównym nurtem medialnej debaty. Do współpracy zaproszono Dorotę Kędzierzawską, której kino wielokrotnie podejmowało temat dzieci i młodzieży doświadczających samotności czy odrzucenia.
65 lat, ale bez oglądania się wyłącznie wstecz
Warszawska Opera Kameralna powstała w 1961 roku z inicjatywy Stefana Sutkowskiego. Od 1986 roku działa w swojej kameralnej siedzibie przy al. Solidarności 76b, a od 2019 roku ma również drugą scenę – Basen Artystyczny. Sezon jubileuszowy pokazuje kierunek, który WOK chce nadać swoim 65. urodzinom: sezon nowych dzieł, artystycznych spotkań i poszukiwania kolejnych form teatru muzycznego.
Jeśli cenisz nasze treści, możesz wesprzeć ORFEO symboliczną kawą ☕
☕ Postaw kawę





