Katia Ricciarelli urodziła się 18 stycznia 1946 roku w Rovigo we Włoszech w ubogiej, niepełnej rodzinie. Od wczesnych lat wykazywała zainteresowanie śpiewem. Studiowała w Konserwatorium Benedetto Marcello w Wenecji, a następnie zadebiutowała rolą Mimi w „Cyganerii” Pucciniego w Mantui (1969) i Leonory w „Trubadurze” Verdiego w Teatro Regio w Parmie (1970). W 1971 roku triumfowała na Międzynarodowym Konkursie Głosów Verdiowskich, na którym wykonała arię Medory z „Korsarza” Verdiego (dysponujemy nagraniem live całej tej opery z udziałem artystki z tego samego roku, wydanym przez Gala Records).
Kolejne lata przyniosły jej debiuty na prestiżowych scenach operowych na całym świecie, m.in. Lyric Opera w Chicago (Lukrecja w „I due Foscari” Verdiego w 1972), Teatro alla Scala w Mediolanie (tytułowa rola w „Siostrze Angelice” w 1973), Wiener Staatsoper (Liu w „Truandot” w 1973), Royal Opera House w Londynie (Mimi w „Cyganerii” w 1974), The Metropolitan Opera w Nowym Jorku (Mimi w „Cyganerii” i Micaela w „Carmen” w 1975). Do repertuaru włączyła także partie: tytułowej Anny Boleny (Parma w 1977), Amenadidy w „Tankredzie” (Nowy Jork w 1978), tytułowej bohaterki „Luizy Miller” i Desdemony w „Otellu” (Met w 1978). – „Byłam ostatnią Desdemoną Maria del Monaco i pierwszą Plácida Dominga” – po latach wspominała artystka.
W latach 80. regularnie występowała na Rossini Opera Festival w Pesaro – jako tytułowa Semiramida, Elena w „La donna del lago”, Bianka w operze „Bianka i Falliero”, Ninetta w „Sroce złodziejce” czy Madama Cortese w „Podróży do Reims”.
W następnych latach debiutowała w kolejnych partiach belcantowych (m.in. tytułowa Lukrecja Borgia w Bolonii w 1984), dodając także do swojego repertuaru wielkie partie sopranu dramatycznego, jak Amelia w „Balu maskowym” (Met w 1980), tytułowa Aida (Royal Opera House w Londynie w 1983) czy Norma (Triest w 1986). Z tego okresu pochodzą także jej nagrania powstałe przy współpracy z Herbertem von Karajanem, z którym nagrała tytułowe role w „Tosce” (DG 1981) i „Turandot” (DG 1981).
Katia Ricciarelli kilkukrotnie wystąpiła w Polsce – po raz pierwszy w 1989 roku na kierowanym przez Bogusława Kaczyńskiego festiwalu w Łańcucie. Następnie w 2001 roku zaśpiewała na gali operowej w Operze Bałtyckiej w Gdańsku i poprowadziła kurs mistrzowski dla adeptów sztuki wokalnej na tamtejszej Akademii Muzycznej. W 2003 roku recital artystki zakończył Letni Festiwal Muzyczny „Ogrody Muzyczne”, odbywający się na dziedzińcu Zamku Królewskiego w Warszawie.
W 1999 roku artystka z okazji jubileuszu 30-lecia pracy artystycznej zadebiutowała jako tytułowa Fedora. Rok później została dyrektorem artystycznym Teatro Politeama Greco w Lecce, gdzie występowała w „Wertherze” (2001), operze „Teatralne obyczaje i nieobyczajności” Donizettiego (2002) i „Rinaldzie” (2003). W latach 2003-2005 pełniła funkcję dyrektora artystycznego festiwalu operowego w Maceracie. Wystąpiła również w wielu musicalach, filmach telewizyjnych i fabularnych, występowała jako prezenterka telewizyjna, brała również udział w licznych reality show.
Dysponowała głosem o charakterystycznej, miękkiej, eterycznej barwie. Jej interpretacje wyróżniały się dużą muzykalnością i wyczuciem prowadzenia frazy. Warto zwrócić uwagę przede wszystkim na jej nagrania z lat 70., m.in. Amelia w „Simonie Boccanegrze” (RCA 1973), Lukrecja w „I due Foscari” (Philips 1976), Lida w „Bitwie pod Legnano” (Philips 1977), tytułowa bohaterka „Luizy Miller” (DG 1980) czy Leonora w „Trubadurze” (Philips 1980, z polską mezzosopranistką Stefanią Toczyską w roli Azuceny).
