Mariana Poltorak jest absolwentką wokalistyki na krakowskiej Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego. Z pochodzenia jest Ukrainką, a od dziewięciu lat mieszka w Polsce. Obecnie pracuje nad doktoratem na temat pieśni solowych kompozytorów lwowskich XX wieku. Jest uczestniczką Programu Kształcenia Młodych Talentów „Akademia Operowa” przy Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie.
Na obu wspomnianych turniejach wokalnych w finałowych etapach wykonywała: recytatyw i cavatinę Halki „Ha! Dzieciątko nam umiera… O mój maleńki” z IV aktu opery „Halka” Stanisława Moniuszki oraz arię Elżbiety „Dich, teure Halle” z II aktu opery „Tannhäuser” Richarda Wagnera. Swoimi interpretacjami wywalczyła IV nagrodę na 12. Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Stanisława Moniuszki w Warszawie oraz I nagrodę i nagrodę ORFEO Fundacji im. Bogusława Kaczyńskiego za najlepsze wykonanie arii operowej na XXI Międzynarodowym Konkursie Sztuki Wokalnej im. Ady Sari w Nowym Sączu.
To artystka predestynowana do ról dramatycznych – w drugim etapie poruszyła intensywnym, zawierającym operowy bunt i pięknie prowadzoną frazę, odczytaniem pieśni „Jestem i płaczę” z op. 5 Szymanowskiego. Jej zwycięstwo było w pełni zasłużone – pisał po nowosądeckim konkursie na łamach „Ruchu Muzycznego” Tomasz Pasternak.
Teraz po raz pierwszy zmierzyła się z partią Donny Elviry. Wystąpiła w spektaklu w reżyserii Cecilii Stinton, z kostiumami i scenografią Ambera Reeves-Pigotta. W obsadzie znaleźli się także: Tim Bagley (Don Giovanni), Nicolò Donini (Leporello), Monica Mcghee (Donna Anna), Egor Zhuravskii (Don Ottavio), Ellie Neate (Zerlina), Conall O’Neill (Masetto) i Luca Sozio (Komandor). Zespół „Orchestra 1749” poprowadził Roberto Fantinel. Spektakle odbyły się 10, 12 i 14 września 2025 roku.
W najbliższym czasie artystki będzie można posłuchać w Filharmonii Krakowskiej. 21 września 2025 roku wykona partię Orlandiego w koncertowej wersji opery „Konrad Wallenrod” Władysława Żeleńskiego, a 17 i 18 października 2025 roku zaśpiewa partię sopranową w IX Symfonii d-moll op. 125 Ludwiga van Beethovena.
