Tango stało się bohaterem ostatniego wieczoru 8. Festiwalu im. Bogusława Kaczyńskiego. W programie spotkały się jego różne światy: argentyńska tradycja, muzyka Astora Piazzolli, przedwojenne polskie tanga, piosenka filmowa i kabaretowa. Muzyce towarzyszył taniec, a także opowieści artystów o Buenos Aires, historii gatunku i własnych spotkaniach z tangiem.
Koncert rozpoczął Maksymilian Lejk, laureat Grand Prix I Międzynarodowego Konkursu Akordeonowego im. Bogusława Kaczyńskiego, wykonując „Tango pour Claude” Richarda Galliano. Później zabrzmiało „Libertango” Astora Piazzolli z charyzmatycznym wyrazem Edyty Krzemień, rozpoczynając muzyczną podróż pomiędzy Buenos Aires a Warszawą. Głos Edyty Krzemień zdaje się nie mieć granic – artystka znakomicie odnajduje się w różnych stylach i sposobach śpiewania, imponując siłą tam, gdzie wymaga tego muzyka, a chwilę później urzekając delikatnością i liryzmem.



Publiczność usłyszała następnie m.in. „W małym kinie” w przejmującym wykonaniu Joanny Trzepiecińskiej, „Nie ma szczęścia bez miłości” Amadeusza Majchrowskiego, tenora operowego z łatwością odnajdującego się także w repertuarze rozrywkowym oraz „Tango brazylijskie” Lali Czaplickiej – mistrzyni wyrafinowanego stylu, klasy i kabaretowej obecności scenicznej, w najlepszym znaczeniu tego słowa. Nie zabrakło jednego z symboli argentyńskiego tanga – „Por una cabeza” Carlosa Gardela – ani polskich przebojów: „Cichej nocy”, „Pójdę na Stare Miasto”, „Już nigdy”, „Nocami i dniami” czy „Odrobinę szczęścia w miłości”.



Od Buenos Aires do Warszawy
Jednym z bohaterów wieczoru było samo Buenos Aires. Sebastian Wypych, kontrabasista i kierownik artystyczny Gang Tango Orkiestry, podzielił się z publicznością osobistą historią swojej podróży po Argentynie. Wspominał spotkanie w niewielkiej miejscowości w Patagonii, które przerodziło się w trwające do świtu wspólne muzykowanie. Usłyszał tam tradycyjne argentyńskie pieśni, a spotkanie – jak mówił – ugruntowało jego miłość do tanga.



O własnym doświadczeniu Buenos Aires opowiadała również Joanna Trzepiecińska. Wspominała La Bocę – dzielnicę, w której tango wciąż obecne jest na ulicach – i zupełnie inną od warszawskiej atmosferę miasta. Jej opowieść stała się wprowadzeniem do poetyckiej części koncertu, a następnie do piosenki „Pójdę na Stare Miasto”. Artystka w swojej interpretacji połączyła słodycz i żar z niezwykłą tęsknotą, tworząc kreację przejmującą i pełną emocji. Było to wybitne śpiewanie – piękne, poruszające i zapadające w pamięć.
Warszawa była bowiem drugim ważnym punktem tej podróży. W okresie międzywojennym tango podbiło polskie dancingi, kina, kabarety i restauracje, a rodzimi kompozytorzy stworzyli jego charakterystyczną odmianę – pełną melancholii, tęsknoty i miłosnych historii.



Gardel, Piazzolla i gorący spór o tango
Nie zabrakło również historii dwóch wielkich symboli argentyńskiej muzyki – Carlosa Gardela i Astora Piazzolli. Sebastian Wypych opowiadał o sporach pomiędzy zwolennikami tradycyjnego tanga a miłośnikami rewolucji dokonanej przez Piazzollę. Przywołał również niezwykłą tradycję związaną z grobem Gardela, przy którego pomniku wielbiciele artysty pozostawiają zapalonego papierosa.
Muzycznym dopełnieniem tej opowieści była „La muerte del Ángel” Piazzolli, wykonana przez Gang Tango Orkiestrę z udziałem Maksymiliana Lejka.


Polską stronę historii tanga reprezentowały m.in. „To ostatnia niedziela” w wykonaniu Amadeusza Majchrowskiego, „Piosenka z całusem” Lali Czaplickiej oraz słynne „Tango Milonga”. Zabrzmiało również „Jalousie” Jacoba Gadego, przypominając, że fascynacja tangiem szybko przekroczyła granice Ameryki Południowej.
Historia pewnej miłości
Finał koncertu powrócił do najważniejszego tematu tanga – miłości. Joanna Trzepiecińska wykonała „Historia de un Amor”, a następnie artyści ponownie zwrócili się ku muzyce Piazzolli. Fragmenty „María de Buenos Aires”, dzieła łączącego tango, teatr i poezję, zamknęły główną część muzycznej podróży.
Na scenie wystąpili Joanna Trzepiecińska, Lala Czaplicka, Edyta Krzemień i Amadeusz Majchrowski oraz Maksymilian Lejk. Towarzyszyła im Gang Tango Orkiestra pod kierownictwem Sebastiana Wypycha, a także kwartet smyczkowy. Taneczną stronę tanga zaprezentowały pary Tatiana TatiVany i Julio Saavedra oraz Maja Gellert i Łukasz Wiśniewski.


Ostatnie tango razem z publicznością
Wieczór nie mógł zakończyć się inaczej niż tangiem. Na bis powróciło „Tango Milonga”, ale tym razem do artystów dołączyła bialska publiczność, wcześniej przygotowana przez prowadzących do wspólnego wykonania refrenu.
Symboliczny finał zamknął tegoroczną edycję wydarzenia. 8. Festiwal im. Bogusława Kaczyńskiego prowadził publiczność przez różne oblicza sztuki – od opery i musicalu, przez Polski Balet Narodowy i operowe interpretacje piosenek Kabaretu Starszych Panów, aż po finałową podróż w świat tanga.


Koncert prowadzili Gabriela Kuc-Stefaniuk i Robert Kamyk. Jak przypomnieli prowadzący na początku koncertu – do tanga trzeba dwojga. W finale okazało się jednak, że do ostatniego tanga można zaprosić wszystkich.


Jeśli cenisz nasze treści, możesz wesprzeć ORFEO symboliczną kawą ☕
☕ Postaw kawę





