Tegoroczna – 27. edycja rozpocznie się 22 maja mocnym 2026 roku akcentem, bo spektaklem premierowym operetki „Wiedeńska krew” Johanna Straussa syna. Nowa produkcja w reżyserii, znanego krakowskim melomanom z szeroko komentowanej „Aidy”, Giorgio Madii jest ukłonem w stronę nieco lżejszej muzy, jaką jest uwielbiana przez jednych a traktowana z przymrużeniem oka przez innych, operetka. Widziałam zdjęcia oraz fragmenty nagrań z prób i muszę przyznać, że zapowiada się przedstawienie bardzo efektowne wizualnie, utrzymane w odcieniach fioletu, przepełnione girlandami glicynii. (Relacja ze spektaklu ukaże się wkrótce na łamach ORFEO). Tak więc w festiwalowy nastrój wejdziemy w rytmie wiedeńskiego walca, by tym tanecznym krokiem dotrzeć do kolejnych atrakcji.
Już 1 czerwca 2026 roku na scenie przy ul. Lubicz 48 usłyszymy 15. Koncert Uczniów i Absolwentów Szkoły Muzycznej I st. im. H.H. Baranowskiego w Krakowie, pt. „Zobaczyć Dźwiękiem Operę”. Kilka dni później muzycznie przeniesiemy się do Nowego Jorku, by posłuchać największych amerykańskich przebojów lat 50. i 60. w autorskim spektaklu „New York Music Show” przygotowanym przez Wojciecha Graniczewskiego.
Krakowski Ogród Botaniczny UJ „poudaje” Central Park, w którym podczas wyjątkowego pikniku spotkają się protagoniści przedstawienia i publiczność, która zawsze ochoczo przyjmuje tego typu produkcje. Profesor Wiolinek i Smok Bemolus przedstawią kolejną propozycję z cyklu dedykowanego dzieciom. Te muzyczne spotkania cieszą się ogromnym powodzeniem i są częścią programu edukacyjnego, pomyślanego pod kątem najmłodszych widzów.
Chwilę potem na scenie pojawią się „Igraszki miłosne Carmen” – spektakl baletowy oparty na tańcu współczesnym z elementami baletu klasycznego w choreografii oraz reżyserii Jacka Tyskiego.
Zespół Baletu Państwowej Opery w Plovdiv zaprezentuje „Romea i Julię” Siergieja Prokofiewa w choreografii Valentiny Turcu. Niestety, muzyka będzie odtwarzana z nagrania a nie popłynie wprost z kanału dla orkiestry… „Balet to my!” – pokaz pracy uczniów Studia Baletowego Opery Krakowskiej wypełni wieczory 16 i 17 czerwca 2026 roku.
19 czerwca 2026 roku Festiwal opuszcza budynek oraz dużą scenę rodzimej instytucji i przenosi się na Wawel, by zaprezentować wielkie produkcje operowe ostatnich sezonów. Na Dziedziniec Arkadowy powróci po zeszłorocznym sukcesie „Bona Sforza” Zygmunta Krauzego. Spektakl w reżyserii Michała Znanieckiego, pod batutą Piotra Sułkowskiego rok temu wywołał prawdziwy entuzjazm publiczności.
21 czerwca 2026 roku obejrzymy nową produkcję „Toski” w reżyserii Julii Pevzner. Za pulpitem dyrygenckim stanie Andriy Yurkevych, a w głównych partiach wystąpią: doskonała Olga Busuioc, norweski tenor Bror Magnus Todenes oraz Krzysztof Szumański. 23 czerwca 2026 roku usłyszymy „Nabucca” w reżyserii Marii Sartovej. Orkiestrę poprowadzi Grigor Palikarov. W rolę tytułową wcieli się ceniony baryton Leszek Skrla, Abigaille wykona znakomita Karina Skrzeszewska, Ismaele – Tomasz Kuk. Zaccarią będzie Wołodymyr Pańkiw, Feneną – Monika Korybalska. Do Chóru Opery Krakowskiej dołączy Chór Filharmonii Krakowskiej. 25 czerwca 2026 roku na Wawel wkroczy „Aida”. W tej partii mamy nadzieję zobaczyć Aleksandrę Kurzak, z którą zaśpiewają: Monika Ledzion, Rafał Siwek, Giorgi Sturua, Adam Szerszeń, Wołodymyr Pańkiw, Zuzanna Caban. Batutę przejmie Marcin Nałęcz – Niesiołowski.
W lipcu Letni Festiwal Opery Krakowskiej zaczyna serię podróży. Pierwszym przystankiem będzie Gładyszów. W tym nieco zaskakującym jak na operę miejscu (Stadnina Koni Huculskich) zabrzmi w wersji estradowej „Zemsta Nietoperza” Johanna Straussa. Tego samego wieczoru, ale w oddalonym od Krakowa Teatrze Antycznym Plovdiv zagości „nasz Nabucco”, dzień później na scenie State Opera Plovdiv pojawi się „Bona Sforza” a w Busku Zdroju zostanie zaprezentowana „Zemsta Nietoperza”, która w sierpniu wyruszy jeszcze w kolejną podróż, tym razem do Krynicy Zdroju, by pokazać się podczas Festiwalu im. Jana Kiepury i powrócić do Krakowa na finał 27 Letniego Festiwalu Opery Krakowskiej.
Ciekawa jestem, jak wypadnie tegoroczna edycja Festiwalu – różnorodna repertuarowo, podzielona na wiele miejsc, w rozjazdach i dynamicznym ujęciu. Z pewnością konieczne będą, poza talentami muzycznymi, ogromne zdolności logistyczno – organizacyjne. Głęboko wierzę, że nic nie skomplikuje ambitnych planów, a zebrane doświadczenia zaowocują podczas kolejnego – 28 Festiwalu w przyszłym roku. Powodzenia!
Jeśli cenisz nasze treści, możesz wesprzeć ORFEO symboliczną kawą ☕
☕ Postaw kawę
