Plenerowe produkcje operowe wystawiane są w Ogrodzie Pałacu w Nieborowie corocznie na przełomie sierpnia i września. W poprzednich latach publiczności prezentowane były takie tytuły, jak „Faust” Antoniego Radziwiłła (2018), „Don Giovanni” (2019) i „Czarodziejski Flet” (2023) Wolfganga Amadeusza Mozarta, „Goplana” Władysława Żeleńskiego (2021), „Szarlatan, czyli wskrzeszenie umarłych” Karola Kurpińskiego (2022), „Rusałka” Antonína Dvořáka (2024) i „Straszny dwór” Stanisława Moniuszki (2025).
Organizatorem wydarzenia jest Muzeum w Nieborowie i Arkadii, współpracujące z Fundacją Trzy Trąby i warszawskim oddziałem Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków. Spektakle są dostępne dla publiczności bezpłatnie. W ostatnich latach plenerowe przedstawienia stały się jednym z najciekawszych letnich wydarzeń kulturalnych regionu.
W sobotę, 29 sierpnia 2026 roku o godz. 20.00 w Ogrodzie Pałacu w Nieborowie zostanie wystawione „Uprowadzenie z seraju” Wolfganga Amadeusza Mozarta. Jej akcja rozpoczyna się, gdy Belmonte przybywa do seraju tureckiego baszy Selima, aby uwolnić swoją narzeczoną Konstancję oraz jej towarzyszy – służącą Blondę i Pedrilla. Nad więźniami czuwa porywczy Osmin, który nie ufa przybyszom i za wszelką cenę chce uniemożliwić im ucieczkę. Zamiar uprowadzenia całej czwórki z seraju zostaje odkryty, a bohaterowie stają przed groźbą kary, jednak Selim okazuje wspaniałomyślność i daruje wszystkim wolność.
Skomponowane w 1782 roku „Uprowadzenie z seraju” było pierwszą wielką operą Wolfganga Amadeusza Mozarta stworzoną po jego osiedleniu się w Wiedniu. Dzieło powstało na zamówienie cesarza Józefa II, w okresie szczególnej fascynacji XVIII-wiecznej Europy kulturą Orientu. Mozart wprowadził do partytury charakterystyczne efekty brzmieniowe naśladujące muzykę janczarską. Wzbogacił orkiestrę o dodatkowe instrumenty perkusyjne i dęte (wielki bęben, talerze, trójkąt, tamburyn) oraz zastosował rytmy marszowe, ostre akcenty i nagłe kontrasty dynamiczne. Pod warstwą humoru i intrygi ukrył natomiast opowieść o wolności i wierności, przypominając zarazem, że prawdziwa wielkość nie wynika z siły ani władzy, a z umiejętności okazania miłosierdzia.

Reżyserii spektaklu podjęła się Jitka Stokalska, dla której tegoroczna realizacja ma być pożegnaniem z nieborowską sceną. Scenografię zaprojektowała Elżbieta Tolak, a kostiumy – Maria Molenda. Choreografię przygotowuje Julia Dopierała, a projekcje multimedialne – Tariel Todua. Za reżyserię dźwięku odpowiedzialny jest Alaksandr Porakh, a za reżyserię świateł – Maciej Kaszyński. Kierownictwo muzyczne przedsięwzięcia objęła Marta Kluczyńska, która poprowadzi solistów, tancerzy, orkiestrę „La Scoperta” i chór „Mediachoir”. W obsadzie znaleźli się: Aleksandra Olczyk (Konstancja), Katarzyna Drelich (Blonda), Jacek Szponarski (Belmonte), Albert Memeti (Pedrillo), Paweł Michalczuk (Osmin) i Bogdan Ferenc (Selim basza).

Jeśli cenisz nasze treści, możesz wesprzeć ORFEO symboliczną kawą ☕
☕ Postaw kawę



